In een sociale agent is redeneren meer dan antwoordgeneratie. De agent moet dubbelzinnige situaties interpreteren, relevante herinneringen selecteren, mogelijke doelen afleiden, plannen onder beperkingen en onzekerheid herkennen.
Reflectie kan episodes omzetten in hogere patronen, maar kan ook valse theorieën over de gebruiker of relatie produceren. Daarom moeten observatie, interpretatie, hypothese en geaccepteerde toestand gescheiden blijven.
