Langlevende sociale agenten introduceren risico’s die single-turn benchmarks missen: stale herinneringen, identiteitsdrift, afhankelijkheid, verborgen beïnvloeding, privacyerosie, grensverschuiving, ongewenst initiatief en relatiemanipulatie.
Autonomie moet worden gebudgetteerd. Initiatief, scope, consequentie, omkeerbaarheid, sociale gevoeligheid en tijdshorizon bepalen of een agent zonder nieuwe goedkeuring mag handelen.
Evaluatie moet meerdere tijdschalen omvatten: taakcompetentie, geheugenkwaliteit, relationele kwaliteit, governance, ontwikkeling en robuustheid over sessies, projecten en langere relaties.
